Tagarchief: gedicht

Als de liefde niet bestond

Standaard

Dag bloggers,

Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
En m’n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou

~Toon Hermans~

XOXO

Janne

Advertenties

Vergeet-me-niet-vlekje

Standaard

Dag bloggers,

Het was eens op een mooie dag
dat ik vergeet-me-nietjes zag
ze waren toch zo blauw en teer
dat ik ze plukken wou, steeds meer.
En toen ik me vooroverboog
kreeg ik een vlekje in mijn oog ;
het was niet groot, het was niet klein,
maar ’t deed verschrikkelijk veel pijn
en hoe ‘k ook wreef
het vlekje bleef
het wou niet gaan
en bleef steeds staan ;
of ik mijn ogen dicht of open deed
het vlekje stond daar steeds gereed.
Bij nader toezien echter dan
begreep ‘k er helemaal niets meer van ;
het vlekje werd opeens een koord,
en vormde letters tot een woord ;
~vergeet-me-nietje~ stond er te lezen
toen was ’t weg, en ‘k was genezen.

– Jan Vanhaelen –

XOXO

Janne

Dichter van de week: Roald Dahl

Standaard

Dag bloggers,

Roald Dahl. Jullie kennen hem allemaal van de geweldige kinderboeken: Mathilde, de Heksen, de GVR, noem maar op! Er is er niet één die je niet gelezen hebt. Maar ken je dit?

The Pig

In England once there lived a big
And wonderfully clever pig.
To everybody it was plain
That Piggy had a massive brain.
He worked out sums inside his head,
There was no book he hadn’t read.
He knew what made an airplane fly,
He knew how engines worked and why.
He knew all this, but in the end
One question drove him round the bend:
He simply couldn’t puzzle out
What LIFE was really all about.
What was the reason for his birth?
Why was he placed upon this earth?
His giant brain went round and round.
Alas, no answer could be found.
Till suddenly one wondrous night.
All in a flash he saw the light.
He jumped up like a ballet dancer
And yelled, “By gum, I’ve got the answer!”
“They want my bacon slice by slice
“To sell at a tremendous price!
“They want my tender juicy chops
“To put in all the butcher’s shops!
“They want my pork to make a roast
“And that’s the part’ll cost the most!
“They want my sausages in strings!
“They even want my chitterlings!
“The butcher’s shop! The carving knife!
“That is the reason for my life!”
Such thoughts as these are not designed
To give a pig great piece of mind.
Next morning, in comes Farmer Bland,
A pail of pigswill in his hand,
And piggy with a mighty roar,
Bashes the farmer to the floor…
Now comes the rather grizzly bit
So let’s not make too much of it,
Except that you must understand
That Piggy did eat Farmer Bland,
He ate him up from head to toe,
Chewing the pieces nice and slow.
It took an hour to reach the feet,
Because there was so much to eat,
And when he finished, Pig, of course,
Felt absolutely no remorse.
Slowly he scratched his brainy head
And with a little smile he said,
“I had a fairly powerful hunch
“That he might have me for his lunch.
“And so, because I feared the worst,
“I thought I’d better eat him first.”

XOXO

Janne

Dichter van de week: Henri Poincaré

Standaard

Dag bloggers,

Naar aanleiding van mijn examen morgen, geef ik jullie een gedicht mee van mijn boek “Methodiek Wetenschappelijk Onderzoek in Logopedie en Audiologie”. Henri Poincaré is een Frans wis-, natuur-, en sterrenkundige, dat ook wel een woordje wist om te zetten in een prachtige vers.

Het denken mag zich nooit onderwerpen,

noch aan dogma,

noch aan een partij,

noch aan een hartstocht,

noch aan een belang,

noch aan een vooroordeel,

noch aan om ’t even wat,

maar uitsluitend aan de feiten zelf,

want zich onderwerpen

betekent het einde van alle denken.

-Henri Poincaré-

XOXO

Janne

Jabberwocky

Standaard

Dag bloggers,

Gisteren liet ik jullie de interpretatie van de Muppets zien. Ik hoorde echter eerst deze – wat meer dramatische – versie. Ik vond het super om deze twee verschillende fragmenten te horen, dus laat ik jullie ook eens proeven. In het zesde jaar van de middelbare school kregen we de opdracht dit gedicht te vertalen. We vonden ontelbare woorden uit en elk gedicht werd anders. Het was verbazend boeiend om naar alle interpretaties te luisteren. Misschien eens een ideetje voor een poëtische zondagmorgen?

XOXO

Janne

Dichter van de week: Lewis Carroll

Video

Dag bloggers,

Mensen met fantasie zijn doorgaans gelukkiger, of dat heb ik ooit eens ergens gelezen. Dit gedicht is prachtig, net omdat het niemand het hetzelfde interpreteert. Geen bekende woorden, maar iedereen verstaat het zonder probleem. Lees het eerst zelf en bekijk dan eens de interpretatie van de Muppets. Had je dit in gedachten of liet je fantasie jou iets anders zien?

“Jabberwocky”‘Twas brillig, and the slithy toves

Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
“Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!”
He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.
And, as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!
One, two! One, two! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.
“And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!”
He chortled in his joy.
‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
– Lewis Carroll

XOXO

Janne